KNVB-scheidsrechter Jan Blaauw fluit regelmatig op zondag wedstrijden in het amateurvoetbal en geeft de lezers van Voetbal Gelderland met een knipoog een inkijkje in de belevenissen van een fluitende liefhebber.
28 september 2025: RODA’28- Unitas’28 (0-1)
Daar waar ik afgelopen week lopend naar mijn wedstrijd kon moest ik nu 56 kilometer met de auto rijden alvorens ik in Winssen aankwam. Winssen waar Roda’28 haar thuisbasis heeft. Ik wil jullie eerst meenemen naar wat mij opviel toen ik deze wedstrijd doorgestuurd kreeg van de KNVB. Beide teams hebben 28 in hun naam en de wedstrijd werd gespeeld op de 28e. Hier houdt voor mij toeval op. Maar later in het verslag zal je zien (lezen) dat het bijna creepy wordt als je er over nadenkt.
Ontvangst: Ik kwam het sportpark oprijden waar ik mijn auto op parkeerplaats in de kas kon parkeren. Ik moest lachen en dacht………!! Laat maar, ik kom voor een voetbalwedstrijd. Ruim op tijd meldde ik me in de kantine van Roda28 waar ik vrijwel gelijk werd meegenomen naar de bestuurskamer onder het genot van een kopje koffie bespraken we wedstrijdzaken zoals de kleur van de shirtjes en de VIP van de week. Toen ik vroeg ‘wat dat was’ werd me verteld dat dat de pupil van de week is. Toen ook Unitas28 gearriveerd was, ging het nog even over de wedstrijden van de week ervoor en toen ging het vizier op de wedstrijd van vandaag.
Kleedkamer: Ik had aan de teams doorgegeven dat we de pasjescontrole op het veld zouden doen en dat ik de grensrechters mijn instructies zou geven net voor de wedstrijd op het veld. Niet veel later werd ik naar mijn kleedkamer begeleid een prima netjes uitziende kleedkamer met alle faciliteiten die een scheidsrechter nodig heeft zelfs aan de schoenlepel was gedacht. Even omkleden en dan het veld op waar beide elftallen al aan de warming-up bezig waren, pasjescontrole gedaan en doelnetten gecontroleerd. Alles zag er prima uit en ook het weer was ons goed gezind. 20,8 graden grapte iemand die ik had verteld over mijn bevindingen met 28 erin. Nog even terug de kleedkamer in om de wedstrijdshirts aan te trekken en het laatste praatje van de trainers aan te horen en dan verzamelen om samen het veld op te gaan.
Zo gezegd, zo gedaan. We liepen gezamenlijk het veld op onder leiding van de VIP van de week. Die niet veel later de toss verrichte en op fraaie wijze door de verdediging van Unitas dribbelde en niet onbelangrijk: scoorde. Alle plichtplegingen hadden we inmiddels gehad we hadden het publiek bedankt voor hun komst en elkaar een prettige en sportieve wedstrijd gewenst. De toss had uitgewezen dat Unitas zou aftrappen en om precies 14:00 begonnen we.
Wedstrijd: Een wedstrijd die een behoorlijk evenwicht liet zien en een tempo waar menig scheidsrechter de hik van krijgt. Er werd prima positiespel gespeeld door beide teams, kansen waren er nauwelijks en als ze er al waren was er altijd een zeer betrouwbare keeper (aan beide kanten). Heel verrassend was de ruststand dan ook niet: we gingen rusten met een 0-0 tussenstand en even van de thee genieten of in mijn geval van een AA-drankje. Toen Roda de tweede helft in gang schoot was het spelbeeld veelal hetzelfde als in de eerste helft. Tot het moment dat ik naar geel moest grijpen voor het vasthouden van de tegenstander voor een speler van Roda was er van onsportief spel geen sprake geweest. Ook in het verdere verloop van de wedstrijd was het spel sportief te noemen en zijn er verder geen aanleidingen geweest om nog meer kaarten te moeten trekken. Daar was het doelpunt dan die de wedstrijd nodig had: in de 73ste minuut kopte een speler van Unitas de 0-1 binnen. Voor de oplettende lezer: dit is de 28ste minuut in de tweede helft! Nu was het spel op de wagen en probeerde Roda alle zeilen bij te zetten om de gelijkmaker te maken echter liepen ze vaak tegen een muur van verdedigers aan die prima hun mannetje stonden en er zo nu en dan met een snelle counter prima uitkwamen. Ik had nog 8 minuten blessuretijd gevonden en Roda bleef maar lange ballen in de 16m van de tegenstander pompen. De goal voor Roda wilde echter niet meer vallen en Unitas hield knap stand, na 98 minuten voetbal hielden we het voor gezien en gingen de spelers met applaus van het veld af want het publiek had een prima wedstrijd gezien.
Derde helft: Na het douchen nog even de bestuurskamer in waar iedereen het er over eens was: het was een prima wedstrijd geweest en onder het genot van een borrelhapje en een drankje was het een prima afsluiter. Echter zoals altijd neem ik afscheid van de mensen in de bestuurskamer, maar ga ik nog even naar de boys in de kantine om de echte mooie wedstrijdverhalen te horen. Weinig wedstrijdverhalen dit keer, ook logisch natuurlijk als je 0-1 verliest is het: knop om en door naar de volgende. Niet naar de volgende wedstrijd, maar in dit geval naar de volgende Kermis. Want in één ding zijn ze beter dan welke tegenstander dan ook in Winssen: dat is de derde helft, die winnen we altijd hoor ik een speler nog zeggen (Heerlijk!)
Toen ik nog even aan de bar stond en aan het genieten was van een voetbalwedstrijd op een groot scherm in de kantine zag ik in een ooghoek een balletje gehakt voorbij komen. Ik heb er zelf ook maar even twee gekocht voor mezelf en een supporter die helemaal voor de scheidsrechter was komen kijken (gelukkig hadden we van Jolanda net een biertje gekregen). Toen ik Jolanda bedankte voor de goede zorgen en ik afscheid had genomen van de boys en m`n trouwe collega en supporter ging ik weer richting huis: dezelfde 56 kilometer weer terug. Nog één dan voor de oplettende lezer om het af te leren: twee keer 28 is 56!
Rest mij nog om beide elftallen een mooi seizoen te wensen en te bedanken voor een mooie zondag, Bedankt en wie weet tot een volgende wedstrijd.
Roda’28: 3,5 sterren.
Balletje van de scheids: een 5,5.
Foto: Jan Blaauw
Foto: Jan Blaauw
Foto: Jan Blaauw